1 maart
De onvervangbare Woorden der Poëzie
Huis is niet meer thuis,
De kille stilte stiller stilst,
Doet alle woorden vermoorden,
Geen traan, alleen na het journaal,
Maar sinds kort grote baden vol zout vocht,
Onrust in hoofd lijkt eeuwig te hangen,
Alles wordt naar vroeger verlangen,
Was toch met hen meegegaan,
Dan hier nooit huilend hoeven staan.
(december 2006)
of
(Door Esra op 28 augustus 2010, 2:09 pm)
(Door Esra op 27 augustus 2010, 8:14 pm)Mijn mond blijft non-stop bewegen. Ik denk dat ik de meeste mensen die er totaal niets mee te maken. […]
Door Vergeef mij de liefde., op zondag 5 september.
Door What I chase won't set me free, op zaterdag 4 september.
Ik heb weinig meer te melden dan dit: dat het echt heel ernstig was - de bezorgpizza om drie uur ’. […]
Door a little bit of everything, all rolled into one., op zaterdag 4 september.
Het was al veel te laat. Ik wilde gaan en toen jij kwam binnen, keek me maar even aan. Was het al te. […]
Door Silhouetten in de Schemering, op zaterdag 4 september.
Ze keek me niet aan toen ik via de galerij op haar afstapte. Ik begreep het meteen. ‘Ben je bang. […]
Door Blog, op vrijdag 3 september.
Zoals je met de klanken speelt
Speelde, eigenlijk. Ruim 3 jaar geleden. Door verveling tijdens de lessen Nederlands. Dat ik dat nog weet
Hahahaha, herken ik, hoeveel gedichten ik tijdens lessen Nederlands geschreven heb
De docent was heel streng, maar op de één of andere manier vond hij het nooit erg als je niet met de lesstof bezig was, als wat je aan het doen was maar met Nederlands te maken had.
Soms ontdekte hij het en ging hij ze voorlezen
Wauw