14 maart
De onvervangbare Woorden der Poëzie
Nu het uit is met de bomen,
Is een tijd van komen niet meer weggegaan.
Slome dromen geven Pieter langzaam het gevoel,
Dat dit de wereld van leven is, zonder doel.
Stortte hij zich op een liefde,
Nieuwe ogen, oude kennis, twee keer
Gooien, hogere ogen en dan de verbouwing.
Kijk daar onze meester Pieter,
Staan roken op het balkon van nummer 52,
Als sul van de vergieting.
Magnetronmaaltijden halen en vermalen,
Soms wilde hij terug naar de tijden van toen,
Maar hij kwam onder een auto en boem,
Pats,
Morsdood.
Daar ligt zijn hart, te “open en bloot” en tevens te verloederen op straat,
De buurman herinnert zich opeens ‘m nog te moeten vragen hoe het ga—ging,
Gelukkig klopt zijn hart voor niemand, dus voor niets is het te laat.
Al zijn organen op de operatietafel gaan naar: Kaat-
je.
of
(Door Esra op 28 augustus 2010, 2:09 pm)
(Door Esra op 27 augustus 2010, 8:14 pm)Mijn mond blijft non-stop bewegen. Ik denk dat ik de meeste mensen die er totaal niets mee te maken. […]
Door Vergeef mij de liefde., op zondag 5 september.
Door What I chase won't set me free, op zaterdag 4 september.
Ik heb weinig meer te melden dan dit: dat het echt heel ernstig was - de bezorgpizza om drie uur ’. […]
Door a little bit of everything, all rolled into one., op zaterdag 4 september.
Het was al veel te laat. Ik wilde gaan en toen jij kwam binnen, keek me maar even aan. Was het al te. […]
Door Silhouetten in de Schemering, op zaterdag 4 september.
Ze keek me niet aan toen ik via de galerij op haar afstapte. Ik begreep het meteen. ‘Ben je bang. […]
Door Blog, op vrijdag 3 september.
Super!
Deze regel is ook zo koel:
De buurman herinnert zich opeens ‘m nog te moeten vragen hoe het ga—ging
Wat gaaf
“Gelukkig klopt zijn hart voor niemand, dus voor niets is het te laat.” Mmmmm
Jaap toch. Ieder geschreven woord is per definitie toch la plagiaat?
@Alizée: Klopt! Maar maar, je hebt ‘m nu wel doen laten verdwijnen — ik vond ‘m mooi hoor
!