28 februari
De verkeerde dagen van levens die wonder boven wonder geen overlap vertonen. Ik rijd mijn ‘eigen’ leven plat. Wat is er nog van jezelf? “Te veel gepraat, te weinig gezegd.”
Ik probeer ik probeer. Maar ik dring niet door. Ze kijkt niet. Ze heeft wellicht nooit gekeken. Ik twijfel wellicht onnodig, maar is twijfel ooit dan nodig? Ik kan de plaatjes niet maken en vraag me af waarom. Bij nader inzien valt het helemaal niet mee.
Ik kon je zien. Misschien een hand op je schouder leggen tijdens een verloren gesprek. Ik kan niet meer jagen en geen toekomst voorspellen bovendien.
Deze weg eindigt hier. Deze weg loopt dood.
of
(Door Esra op 28 augustus 2010, 2:09 pm)
(Door Esra op 27 augustus 2010, 8:14 pm)Mijn mond blijft non-stop bewegen. Ik denk dat ik de meeste mensen die er totaal niets mee te maken. […]
Door Vergeef mij de liefde., op zondag 5 september.
Door What I chase won't set me free, op zaterdag 4 september.
Ik heb weinig meer te melden dan dit: dat het echt heel ernstig was - de bezorgpizza om drie uur ’. […]
Door a little bit of everything, all rolled into one., op zaterdag 4 september.
Het was al veel te laat. Ik wilde gaan en toen jij kwam binnen, keek me maar even aan. Was het al te. […]
Door Silhouetten in de Schemering, op zaterdag 4 september.
Ze keek me niet aan toen ik via de galerij op haar afstapte. Ik begreep het meteen. ‘Ben je bang. […]
Door Blog, op vrijdag 3 september.
pretty pretty pretty, maar nooit echt blij he, die reflecties?
Er lopen veel meer wegen dood dan door. Het is misschien vaak omdraaien, maar je vindt het pad naar boven heus wel
Hmmm. Je schrijft wel nogal melodramatisch, hierboven. Ik hoop dat het jezelf wat beter vergaat.