Ik ben een vracht-
wagen met speelgoed.
Ik rem met voet, ’t moet
maar zonder kracht.
Ik probeer stil te spelen
zelfs de nagels van
mijn handen beven.
Ik vraag me dan
hoe of het kan;
wil mijn gevoel nog
of louter bang?
Je hebt me lief toch?
Ik ben een vracht-
wagen met speelgoed.
Ik rem met voet, ’t moet
maar zonder kracht.
Ik probeer stil te spelen
zelfs de nagels van
mijn handen beven.
Ik vraag me dan
hoe of het kan;
wil mijn gevoel nog
of louter bang?
Je hebt me lief toch?
Esra
Mooi. Doet me denken aan hoe ik ooit piano wilde spelen maar gewoon niet meer kon :(
Tweede strofe is gevat :)
Nicole
Prachtig. Ik ben het eens met Esra, en ik moet zeggen dat die laatste toevoeging het gedicht helemaal afmaakt :)
Jaap
Ik kwam dit stukje tegen in een map met ongesorteerde rotzooi en ik kon me niet meer herinneren dat ik het geschreven had. (En de wanneer alleen doordat computers de aanmaakdatum onthouden.)
Thanks voor de complimentjes.
Esra
Haha dat heb ik ook wel eens. Dat ik iets tegenkom waarvan ik me afvraag: heb ík dat geschreven??
Na goed lezen herken ik het dan meestal toch wel vaag.