Oetranzats

Geef het verrekte perfectionisme van alle beladen dingen een grote schop onder zijn hol. Is het streven naar geluk niet slechts de desillusie van geluk in een lelijke trol? Ik ben de techniek van onzinnigheid zó meer dan zat.

Ik hekel veel losgeld. Ik reis bij voorkeur zo licht mogelijk. Mensen met een voorliefde voor muntstukken van vijf en tien eurocent: ze zijn af te halen op mijn kamer. Dichter bij een ‘goed’ doel kom ik niet. Wat is goed? Om over het doel nog maar te zwijgen. Ik heb nooit echt het idee dat ze hun doel(en) bereiken en vervolgens ophouden te bestaan. Er hangt een geur van onbereikbaarheid omheen. Ik zou er essays over kunnen schrijven waarvoor dan extra oerwouden gekapt zouden worden, maar doe dat niet — steun ik daarmee dan niet impliciet ook zo een goed doel?