Krijs Die Tijd

tijd springt gewetensloos voorwaarts
stappen tellen dagen doelloos voort

begriploos lees ik mee met de post
check de in gewoonte verstopte e-mail
altijd ongewenst zwanger van de klok

ze speelt troostende akkoorden in mineur
terwijl we de relativerende stenen stelen van dat wat voortgaat

kijk uit de trein van het raam
wil een noodrem trekken
of de deuren voorgoed sluiten

morgen duurt altijd langer dan vandaag