Dat is het dus

Vanzelfsprekend ben ik een groot fan van mijn eigen werk, maar soms is er even een uitstapje nodig. Onderstaand gedicht is van Dolf Jansen uit de voorstelling Hoogwoord van Lebbis en Jansen.

het is niet dat je ogen prachtig tranen in de wind
of stralen in de zon
het is niet jaren zoeken voor ik zeker wist: ik vind
alsof dat eerder kon
het is niet dat je lacht om wat ik grappig heb bedoeld
of huilt om mijn verdriet
het is niet wat je zegt of wat je denkt of wat je voelt
niet wat je mist of ziet

het is dat jij het bent

het is niet de Pacific met die surfers op hun rug
het is niet de woestijn
het is niet Coronado (San Francisco) met zijn best wel grote brug
geen park geen pas geen plein
het is niet de Grand Canyon, onwaarschijnlijk vergezicht
geen boardwalk langs de zee
het is niet eens Death Valley: zand en zout en hitte, licht
‘t is zeker niet L.A.

het is dat jij er bent

het is niet het verliefd zijn of de rupsen in mijn maag
de wankel als ik sta
‘t is niet het moment dat mijn buik zacht de jouwe raakt
of op verzoek je rug
het is niet wie of wat ik ben of heb gemaakt
‘t is zelfs niet nooit meer terug

het is dat wij het zijn
het is dat wij het zijn