Veldwerk

Wie maakt wat onschadelijk in het oog van de tijd? Wie waar dan ook ter wereld wint of verliest, doet het ons nog iets? We zijn zó goed in het oneerlijk verdelen van alles wat we hebben, dat we het op televisie uitzenden. En we vallen gesloten met open ogen door de mand uit de mouw.

Als ze wist dat ik aan haar dacht, zou het iets veranderen? Het is altijd het zoeken. Nooit het resultaat dat het geluk maakt, maar altijd het proces en de bedorven tijd uit hoogmoed, in tegenspoed bevangen door beloftes. Maar kunnen we überhaupt nog kiezen? Of beter nog: wat valt er nog te kiezen nu we weten wat we weten en alle overvloed aan kennis de regenboog grijskleurig heeft gemaakt.

En als de dag dan weer ten einde komt en plaats maakt voor de morgen die er nooit is, wat hebben we dan? Een dak boven ons hoofd, allicht als je dit leest. Het fruit of de twee koekjes te veel die je vorig uur naar binnen hebt geknauwd. En dan het slapen dromen douchen eten werken. Zijn onze levens loos geworden? Ik weet weinig meer dan dat. Ik trein je in gedachten mee.