Opnieuw

Ik wil het delen. Niet met de wereld, maar wel delen. Wat ik doe of niet doe, door de dag heen. Wat er gepoogd wordt me te leren hier, maar op een manier die nooit werken zal. Het proces van A tot Z. Maar het kan niet. Op deze manier niet. Glas oprapen is zo verdomd moeilijk als je armen wagenwijd staan. Het werkt zo niet en het zal ook niet ooit werken zo. Dat weet ik best.

Ik wil het afsluiten, maar dat gaat vanzelfsprekend niet. Het is geen computer. Nu blijft er altijd de onbeslistheid van het niet weten en niet weten waarom. Ik schijn de vervreemde woorden van poëzie niet meer te begrijpen.

En ja ik was een sukkel en stom en irritant en. Het maakt niet uit hoe of wat ik ervan maak, het verandert niets aan hoe of wie ik was. Maar het beste werd in me naar boven gehaald, en ik was daar veel en veel te enthousiast op. Bedankt, ergens.

Laten we toch opnieuw beginnen wat niet kan…