Vandaag

Zie de huizen hier toch branden. Van welvarende genegenheid. Ik zing zacht een lied van Coldplay, oefen te zeggen dat het me spijt. Spijt ja, van alles wat ik niet heb goed gemaakt.

Ik kijk de mensen. Zie mezelf er natuurlijk niet tussen staan. Denk aan alle wensen die ik heb tenietgedaan. Zacht fiets ik terug naar vroeger, ga je mee dan?

Dan kunnen we leren van elkaar. Van dingen die we nog niet en nooit wisten. Van ervaringen en mogelijkheden. Van alleen de ongekende onzin van het besef en de illusie elkaar werkelijk te kennen. En tenslotte tezamen lekker zinloos geen omarmde geschiedenis schrijven.

Ik hou van je.