22 januari
Het is de eenzaamheid, het verlangen. Het is de onzin of een slap aftreksel van alles dat ooit realiteit was in een wereld die we niet meer kennen. Het is het verloren gevoel van desoriëntatie na een busreis tot een vreemde stad in een nog veel vreemdere taal. De leeg geraakte portemonnee door de snoepautomaten op het perron. Het zijn de leugens van ongeïnteresseerdheid en de laatste ronde.
Maar de gebroken pijn van het octrooi dat je nooit bezitten zal. Dat ze ’s ochtends wakker wordt en gelukkig is, maar jij het niet bent die naast haar ligt.
of
(Door Esra op 28 augustus 2010, 2:09 pm)
(Door Esra op 27 augustus 2010, 8:14 pm)Mijn mond blijft non-stop bewegen. Ik denk dat ik de meeste mensen die er totaal niets mee te maken. […]
Door Vergeef mij de liefde., op zondag 5 september.
Door What I chase won't set me free, op zaterdag 4 september.
Ik heb weinig meer te melden dan dit: dat het echt heel ernstig was - de bezorgpizza om drie uur ’. […]
Door a little bit of everything, all rolled into one., op zaterdag 4 september.
Het was al veel te laat. Ik wilde gaan en toen jij kwam binnen, keek me maar even aan. Was het al te. […]
Door Silhouetten in de Schemering, op zaterdag 4 september.
Ze keek me niet aan toen ik via de galerij op haar afstapte. Ik begreep het meteen. ‘Ben je bang. […]
Door Blog, op vrijdag 3 september.